Cinsault

Cinsault is een blauwe druif met een lange geschiedenis rond de Middellandse Zee. De oorsprong ligt in het zuiden van Frankrijk, in de Languedoc-Roussillon, al wordt er ook wel gesproken over een mogelijke afkomst uit het oostelijke Middellandse Zeegebied. De vroegste geschreven vermelding stamt uit het begin van de zeventiende eeuw, toen de druif in een Frans landbouwtraktaat werd beschreven onder een oude naam. Sindsdien groeide Cinsault uit tot een vaste waarde in de wijnbouw van Provence, de Rhônevallei en de Languedoc, en verspreidde de druif zich naar Noord-Afrika, Libanon en Zuid-Afrika. In Zuid-Afrika kreeg de druif lange tijd de naam Hermitage, tot ampelografisch onderzoek in de jaren twintig van de vorige eeuw bevestigde dat het om Cinsault ging. Diezelfde periode leverde ook een beroemd nakomeling op: een kruising met Pinot Noir resulteerde in Pinotage, de bekende Zuid-Afrikaanse druif. Cinsault wordt daarnaast onder namen als Cinsaut en Ottavianello geteeld, afhankelijk van het land.

De druif zelf valt op door grote, ronde trossen met donkere bessen die een dikke schil hebben, maar relatief weinig kleurstof afgeven. Dat verklaart waarom Cinsault, ook als de wijn rood wordt gevinifieerd, zelden heel donker van kleur is. De plant is van nature gul in de opbrengst en goed bestand tegen droogte, wat de druif ooit tot een echte werkpaardendruif maakte. De laatste decennia verschuift het beeld: steeds meer wijnmakers beperken bewust de opbrengst per stok om meer diepgang en karakter uit oude aanplant te halen.

Wat is Cinsault?

Cinsault is in de eerste plaats een druif die zelden alleen op het etiket staat. Van oorsprong is het een blenddruif, gebruikt om andere rassen te verzachten en aromatischer te maken. In Zuid-Frankrijk speelt Cinsault al eeuwenlang een rol in blends met Grenache, Syrah en Mourvèdre, terwijl in Libanon dezelfde druif juist wordt gecombineerd met Carignan en Grenache. Wie de druif als hoofdbestanddeel tegenkomt, proeft vaak een bewuste keuze van de wijnmaker om de lichtvoetige, fruitige kant van Cinsault centraal te zetten in plaats van hem te laten opgaan in een zwaardere blend.

Hoe smaakt Cinsault?

Cinsault is een druif die opvalt door wat hij niet doet: hij drukt zich niet op met veel tannine, weinig zuur en een gematigd alcoholpercentage. Juist daardoor ontstaat ruimte voor een sierlijk, geparfumeerd fruitkarakter met tonen van rood fruit zoals aardbei en framboos, soms aangevuld met een vleugje bloemigheid of een licht kruidig randje. Waar een druif als Syrah kracht en structuur levert, brengt Cinsault vooral elegantie en een zachte, bijna zijdeachtige textuur in het glas. In rosé komt dat karakter het duidelijkst naar voren: een fris, geurig glas met soms een vleugje grapefruit of steenfruit, afhankelijk van hoe de wijn is gemaakt. In rode wijnen, vaak als onderdeel van een blend, zorgt Cinsault voor souplesse en een zachte afdronk zonder dat de wijn zwaar op de tong wordt.

Waar wordt Cinsault verbouwd?

Frankrijk blijft het belangrijkste thuisland van Cinsault, met de grootste aanplant in Provence, de Languedoc-Roussillon en de zuidelijke Rhônevallei. Zuid-Afrika is wereldwijd de tweede belangrijke producent en kent een opleving van oude, laag geproduceerde stokken die inmiddels als serieuze wijnen op zichzelf worden gezien. Daarnaast staat de druif aangeplant in Libanon, Marokko en Algerije, landen waar Franse kolonisten de druif ooit introduceerden vanwege zijn droogtebestendigheid. Kleinere hoeveelheden zijn te vinden in Australië en de Verenigde Staten. Klimaat en bodem verschillen sterk per gebied en zijn van grote invloed op het uiteindelijke karakter van de wijn; voor die achtergrond verwijzen we je liever door naar de betreffende regiopagina’s, zoals die van Provence of Zuid-Afrika.

Hoe wordt Cinsault gevinifieerd?

De dunne pigmentlaag van de schil maakt Cinsault bij uitstek geschikt voor heldere, delicate rosé. Bij directe persing, zonder lange schilweking, ontstaat een lichte, transparante wijn met een subtiel bouquet. Kiest de wijnmaker voor een iets langere schilweking, dan krijgt de rosé meer kleur en iets meer smaakdiepte, zonder dat de wijn zwaar wordt. Voor rode wijn wordt Cinsault soms via koolzuurmaceratie verwerkt, een techniek waarbij de gisting al in de druif zelf begint voordat er geperst wordt; dat levert extra fruitigheid en een soepele, laagdrempelige stijl op. Omdat de druif zelf weinig tannine en structuur meebrengt, wordt hij in rode blends vaak gecombineerd met stevigere rassen als Grenache, Syrah of Mourvèdre, die kracht en body toevoegen terwijl Cinsault voor het parfum en de souplesse zorgt. Bij eenvoudige, jonge wijnen ligt de nadruk op fris fruit en directe drinkbaarheid; bij wijnen van oude stokken, met bewust laag gehouden opbrengst, ontstaat meer concentratie en gaat de druif een serieuzere, gelaagde richting op.

Waar past Cinsault bij?

Het lichte, fruitige karakter van Cinsault maakt de druif een prettige metgezel bij mediterrane keuken. Een rosé van Cinsault doet het goed naast gegrilde visgerechten, een salade met verse kruiden of lichte pasta’s met veel groente. Rode wijnen op basis van Cinsault, vaak als blend, combineren goed met gerechten die smaak hebben zonder zwaar te zijn, zoals couscous met lamsvlees en gedroogd fruit of een milde curry. Vermijd te uitgesproken, romige sauzen: die overheersen de subtiele aromatiek van de druif al snel. Cinsault is juist op zijn best wanneer het gerecht de wijn ruimte laat.

Waar let je op bij het kiezen van Cinsault?

De grootste valkuil bij Cinsault is het beeld van een simpele, ondiepe rosé, terwijl de druif juist bij lage opbrengst en zorgvuldig handwerk in de wijngaard tot verrassend gelaagde wijnen kan leiden. Let bij rosé op het onderscheid tussen een frisse, lichte stijl uit koelere Franse gebieden en een iets voller, rijper karakter uit Noord-Afrikaanse of Zuid-Afrikaanse wijngaarden. Bij rode wijnen is het verstandig te kijken naar het aandeel Cinsault in de blend: hoe hoger dat aandeel, hoe zachter en toegankelijker de wijn doorgaans wordt, terwijl een kleiner aandeel vooral zorgt voor finesse binnen een krachtigere blend. Een andere veelgemaakte fout is Cinsault te lang laten liggen in de kelder in de verwachting dat de wijn zoals een tanninerijke rode wijn zal rijpen; de kracht van deze druif zit juist in het frisse, jonge fruit.

Veelgestelde vragen

Is Cinsault droog of zoet?

Cinsault wordt overwegend droog gevinifieerd, zowel als rosé als in rode blends. Zoete varianten bestaan, maar zijn in de praktijk uitzondering en vooral historisch van aard in bepaalde productiegebieden.

Op welke temperatuur schenk je Cinsault?

Een rosé van Cinsault komt het beste tot zijn recht rond 8 tot 10 graden, koel genoeg om fris te blijven zonder het aroma te onderdrukken. Rode wijnen met een aanzienlijk aandeel Cinsault verdragen een iets hogere temperatuur, ergens tussen 14 en 16 graden, zodat het zachte fruit zich kan ontvouwen zonder dat de alcohol gaat overheersen.

Welk glas past bij Cinsault?

Voor rosé werkt een smaller wijnglas het best: het houdt de temperatuur langer laag en concentreert de subtiele, bloemige aroma’s. Bij rode Cinsault-blends kun je een iets ruimer glas gebruiken, zodat het fruit voldoende lucht krijgt zonder dat je een zwaar Bordeaux-glas nodig hebt, wat eerder past bij stevigere druiven.

Hoe lang kun je Cinsault bewaren?

De meeste Cinsault-wijnen, en zeker de rosés, zijn gemaakt om binnen een paar jaar na de oogst te worden gedronken; het fruit staat dan op zijn best. Rode blends met een serieus aandeel Cinsault van oude stokken kunnen iets langer liggen, maar ook dan ligt de charme vooral in de jeugdige frisheid en niet in decennialange flessenrijping.

Met welke druiven wordt Cinsault geblend?

Grenache en Syrah zijn de meest voorkomende partners, zeker in Provence en de Rhônevallei, waar ze samen de basis vormen van talloze rosés en rode wijnen. In de Languedoc duikt ook Carignan regelmatig op naast Cinsault, terwijl in Libanon Cabernet Sauvignon een vaste combinatie vormt in bekende blends.

Welke stijlverschillen zijn er per streek?

Franse Cinsault, vooral uit Provence, staat bekend om een elegante, delicate stijl met een lichte kleur en subtiel fruit. Wijnen uit Noord-Afrika en Zuid-Afrika zijn vaak iets rijper en voller, gevormd door een warmer klimaat en, in Zuid-Afrika, door een groeiende aandacht voor oude bushvines die meer concentratie geven. Voor de precieze invloed van klimaat en bodem op deze verschillen verwijzen we je door naar de betreffende regiopagina’s.